Fragmenten
"Met beide voeten in de modder":

Fragmenten
"Afgaan op uiterlijk":

De Marokkaan

(pagina's 162-164)

De Marokkaan in Nederland heeft uiteenlopende gedaantes. De oude generatie gaat vaak traditioneel gekleed. Traditie en geloofsuiting kunnen in kleding dicht bij elkaar liggen. Het bekendste traditionele gewaad is de djellaba. Het is een lang en wijd kledingstuk met lange mouwen (een jasachtige jurk of een jurkachtige jas) al dan niet met puntcapuchon. Voor sommigen roept dit de associatie op met een nachtjapon. Een Amsterdammer hoorde ik zelfs van een ‘lange luier’ spreken. De djellaba wordt niet alleen door ouderen gedragen, er zijn ook wel jongeren die zich erin kleden. De fietsende man in djellaba zal zonder meer blij zijn met het bestaan van de damesfiets. Veel djellaba’s zijn wit of crèmekleurig: de kleur van de reinheid. En lekker koel in de hitte. Ook bestaan ze met strepen en in pasteltinten (terra, pistache). Een bezoeker van een Marokkaanse moskee in Den Haag legde mij uit dat het idee van een dergelijk gewaad is dat het – zoals het volgens de overlevering hoort – het hele lichaam bedekt en daarmee staat voor gelijkheid. De man in djellaba toont zich niet rijk of arm en pocht niet met lichaam of merkkleding. Een opvatting die, kortom, perfect past in het Nederlandse gelijkheidsideaal. Wanneer het weer het toelaat draagt de traditionele Marokkaan gele puntslippers bij zijn gelijkheidsgewaad. (...)

Los van de traditie zien we ook een ‘voorhoede’ die zich manifesteert op verschillende manieren, bijvoorbeeld via een subcultuur als hiphop, met bijpassende kledij. Bekendste vertegenwoordiger daarvan is Ali B. Zie ook onder ‘De hiphopper’ in hoofdstuk VII ‘Subculturen’. Jonge Marokkanen in het bijzonder zijn trendgevoelig. Ze dragen antiform jeanswear. Grote namen als Versace, Armani, Diesel of Replay zijn voor velen gewilde merken. Wie het zich kan veroorloven koopt er iets van. Met als accessoire een scooter. En veel gel in het haar. De keuze voor het westerse modebeeld blijft echter – in eigen kring – niet zonder discussie. (...)